Ik vind parels, overal. Pak ze op en bekijk ze van alle kanten. Doop ze in een beetje inkt.
René schrijft verhalen, columns en gedichten

Jullie kunnen allemaal de boom in!

In de verte horen we ze al aankomen. Ik sta met elf andere vrijwilligers te wachten bij het rabattenbos in Oud-Zevenaar. Wanneer we de kinderen over de dijk zien fietsen, krijgen we een heus fietsbelconcert te horen. Ze parkeren hun fietsen en ze krijgen allemaal een helm aangereikt. Velen noemen zichzelf meteen Bob de Bouwer. Enkele kinderen dragen lichtgevende hesjes. Een meisje heeft zelfs een stoere veiligheidsbril op.
27 kinderen uit de groepen zes en zeven van basisschool Het Kofschip in Zevenaar kunnen vandaag de boom in. Letterlijk. Maar eerst houdt Don Corveleijn van Leefklimaat nog een inleidend praatje over het knotten van de wilgen en de veiligheid. Als hij vraagt wat we roepen wanneer een tak bijna doorgezaagd is, roepen de kinderen luid in koor: 'van onderen!'
De kinderen verdelen zich over vijftien knotwilgen die aan het water van De Karekiet staan. Vrijwilligers van het Liemers Centrum voor Natuur –en Milieu Educatie (NME) hebben de ladders al tegen de bomen gezet.
Ilya heeft in het begin een beetje hoogtevrees maar niet veel later staat ze al helemaal alleen in de boom. Ze werkt goed samen met Fleur. De boom wordt razendsnel gekortwiekt.
Juffrouw Ton is laaiend enthousiast deze morgen en straalt dat prachtig uit naar alle kinderen. Ze vertelt me dat ze zelfs in de regen zouden zijn gekomen. 'Ze verheugen zich er al weken op, probeer ze maar eens aan het rekenen te krijgen als je niet zou gaan', lacht ze. Ze heeft regelmatig aandacht besteed aan de wilgenknot in haar lessen. Ook is er een vrijwilliger van het NME in de klas geweest om goede voorlichting te geven.
De chocolademelk duurt sommige kinderen veel te lang, ze vliegen alweer de boom in. Er wordt heel ijverig geknipt en gezaagd. Als het sein wordt gegeven dat er opgeruimd moet worden, roepen er een paar dat ze helemaal niet naar huis willen. Don zegt dat iedereen in de grootste knotwilg mag voor een groepsfoto. Een mooie beloning nu alle takken eindelijk op een grote hoop gesleept zijn. Wanneer ik vraag of iedereen even wil zwaaien voor de foto, barst er een vrolijk gejuich los. Het is prachtig, zoveel blijdschap te zien. Ik ben verwonderd over hoe enorm veel werk er verricht is in een ochtendje. Enkele knotwilgen zijn al helemaal 'klaar'. Alle kinderen zwaaien ons uit wanneer ze terugfietsen over de dijk.
Twee dagen later mogen 28 kinderen uit groep 7B van basisschool De Lindenhage aan de slag. Zij mogen aan het werk in de weilanden aan de Pannerdenseweg. Heel voorzichtig gaan ze door de dikke blubber waar ze ook af en toe een cadeautje van een koe moeten ontwijken. Floor, Marit en Jill gaan heel fanatiek aan de slag. Ze vertellen me dat Het Kofschip ook even in het jeugdjournaal is geweest. Leuk, even terugkijken op uitzendinggemist, als ik weer thuis ben.
Dionne wordt luid toegezongen omdat ze jarig is en ze trakteert in de pauze. Zo'n verjaardag zal ze niet snel vergeten. Alle kinderen maken zich al lang niet meer druk om de modder. Daar zullen de moeders vast blij mee zijn. Als we aangeven dat het er helaas alweer op zit, vinden de kinderen het veel te kort. 'Lindenhage laat je horen!', roep ik tegen ze als ze met zijn allen in een grote wilg zitten. Dat hoef je maar één keer te zeggen.

15-11-2013

Jullie kunnen allemaal de boom in